Vegeburgery z pieczarkami, ryżem, pesto i suszonymi pomidorami [Veggie burgers with mushrooms, rice, pesto and dried tomatoes]

Bo mamy książkę i chcemy wypróbować wszystkie propozycje;) Niektóre produkty mogą być trudno dostępne na polskim rynku, ale liczę, że sobie poradzimy! Vegeburgery!!!

Najważniejszą i oczywiście najbardziej pracochłonną częścią była ta z przygotowaniem masy do kotletów. Etapów pracy było sporo i warto je było dobrze zaplanować w czasie;) Najpierw wrzuciliśmy brązowy ryż do gotowania – trwa to najdłużej (około 25-30 minut). W czasie gotowania obraliśmy i drobno pokroiliśmy do smażenia pieczarki oraz cebulę. W czasie smażenia zmiksowaliśmy bazylię, czosnek, orzechy pinii i włoskie z oliwą na pesto. Następnie pokroiliśmy suszone pomidory.

Smażenie pieczarek i cebuli

Bazylia

Miksowanie pesto

Domowe klasyczne pesto

Kolejnym etapem było wymieszanie składników masy – gotowanego ryżu, smażonych pieczarek i cebuli, pesto i pokrojonych suszonych pomidorów. Warto ją potem odstawić w zimne miejsce, żeby smaki mogły się poprzenikać, a doprawić wystarczy tylko solą i pieprzem. Po około 30 minutach przepis radził niedokładnie wszystko zmiksować… Nam udało się to nad wyraz dokładnie i musieliśmy użyć dość dużej ilości mąki, żeby masa dobrze się formowała w kotlety. Myślę, że przy dobrym pokrojeniu wcześniejszych składników wystarczy tylko dokładne ich wymieszanie (i dodanie niewielkiej ilości mąki dla uzyskania odpowiedniej konsystencji). Wtedy kotlety będą miały cząstki i na pewno będą fajniejsze w gryzieniu:)

W uformowaniu kotletów pomogło wysmarowanie rąk olejem. Wyszło 8 średniodużych sztuk. W czasie pieczenia ich na blasze wyłożonej papierem do pieczenia (około 20 minut, 180 stopni C., termoobieg), przekroiliśmy bułki, pokroiliśmy pomidory i mozarellę na plastry oraz umyliśmy liście szpinaku.

Pieczenie vegeburgerów

Pomidory i szpinak

Pomidor i mozarella w plastry

Przekrojone bułki

Na sam koniec zostało układanie warstw w bułkach – buła, szpinak, vegekotlet, mozarella, pomidor, buła i mogliśmy się najeść do woli. Mozarella świetnie się rozpuszcza na wyjętych prosto z piekarnika burgerach. Można też zrobić więcej pesto i użyć go jako dodatkowego sosu:) Następnego dnia, burgery były jeszcze smaczniejsze!

Buła + szpinak + vegeburger + mozarella + pomidor

Upiecz burgery – 8 sztuk [Bake burgers, 8 pieces]:

  • 500g drobno pokrojonych pieczarek (po obraniu 300-350g?) [chopped mushrooms]
  • 1 drobno pokrojona duża cebula [1 chopped big onion]
  • olej do smażenia, około 2 łyżki [2 tablespoons of oil for frying]
  • pesto = pół doniczki świeżych liści bazylii + 2 łyżki oliwy + 2 łyżki orzechów pinii i 1 łyżka włoskich + 2 małe ząbki czosnku + sól -> zmiksować [for pesto – fresh leaves of basil, 2 tablespoons of olive oil, 2 tablespoons of pine, 1 tablespoon of walnuts, 2 small cloves of garlic, salt – mix everything]
  • 10 drobno pokrojonych suszonych pomidorów z zalewy [10 chopped dried tomatoes]
  • 1,5 torebki ugotowanego ryżu brązowego [1,5 pouches of cooked brown rice]
  • mąka – w przepisie ryżowa – do zagęszczenia masy [rice flour for good density of burgers]
  • 8 bułek (najlepiej pełnoziarnistych) [whole wheat burger rolls]
  • świeże liście szpinaku [fresh leaves of spinach]
  • 2 duże świeże pomidory [2 big and fresh tomatoes]
  • 1 kostka mozarelli [mozarella cheese]

1 vegeburger [1 veggie burger] = 370 kcal = 14g BIAŁKA [protein] + 16g TŁUSZCZU [fat] + 48g WĘGLOWODANÓW [carbohydrates], 10g BŁONNIKA [dietary fiber]

* wyliczono w programie ENERGIA

Użycie mąki pełnoziarnistej lub dosypanie otrębów zwiększy ilość błonnika w kotletach;) A do picia polecam świeżo wyciśnięty sok z pomarańczy i grapefruitów! [Use of wholewheat flour give burger more fiber. For these veggie burgers I recommend fresh orange and grapefruit juice!]

Przepis z „The Best Veggie Burgers in the Planet” Joni Marie Newman

Reklamy

Jedzenie w MoMA – NYC (25 stycznia 2013)

The Museum of Modern Art można też co nieco przekąsić. Wybraliśmy restaurację na drugim piętrze – Cafe 2. Zgłodnieli sztuki odczuwają też w końcu głód fizyczny, a rzędy długich stołów pozwalają na dzielenie się wrażeniami z wystaw:

Restauracja na 2 piętrze MoMA

Menu przy wejściu

Kliknij w zdjęcie, powiększy się

– Wild mushroom tart – tarta z leśnymi grzybami i kleksem śmietany podana z mieszanką sałat, z pomidorkami koktajlowymi i sosem vinaigrette. Smaczna, raczej przekąska, niż obiad. A grzyby bardzo aromatyczne, więc mogły być wcześniej suszone. Zalane masą jajeczną, na spodzie z kruchego ciasta.

Tarta z leśnymi grzybami

– Panini z mozarellą, suszonymi pomidorami i bazylią, podane z oliwkami (z pestkami) i różyczką duszonego kalafiora. Kolejna przekąska na ciepło. Chrupiąca i z ciągnącym serem.

Panini z mozarellą, suszonymi pomidorami i bazylią

A zupa Campbella tylko na ścianie…

Campbell's soup

Sałatka z makaronem, awokado, suszonymi pomidorami i fetą [Salad with pasta, avocado, dried tomatoes and feta cheese]

Szybka i pożywna sałatka, którą można zjeść na ciepło (z dopiero co ugotowanym makaronem) i na zimno. W wersji przedstawionej lub urozmaiconej o drób. Lubię ją zjeść na kolację, ale jest też idealna do zabrania do pracy/ szkoły czy na piknik (śnieg za oknem, a ja myślę o pikniku…).

Wystarczy ugotować ulubiony makaron al dente (raczej drobny, np. kokardki, rurki, świderki; polecam makaron pełnoziarnisty, a czy jajeczny, czy nie, to już zależy od indywidualnych preferencji), a potem dodać do niego pokrojone awokado, suszone pomidory z zalewy (jeśli chcemy użyć suchych, warto je namoczyć w gorącej wodzie przed dodaniem) i fetę (można wybrać tę o obniżonej zawartości tłuszczu). Na końcu polewam całość oliwą z oliwek extra virgin wymieszaną z ziołami (prowansalskimi lub bazylią i oregano; mogą być suszone lub świeże). Nie dodaję soli, bo feta jest wystarczająco słona. Zostaje już tylko zajadanie się!

Sałatka makaronowa z awokado, suszonymi pomidorami i fetą

Zamiast fety można dodać ser z przerostem pleśniowym, np. lazur. Do sałatki pasuje też gotowana pierś z kurczaka lub indyka (wtedy sałatka może być obiadem, też do pracy). Można też dodać czarne oliwki (dla urozmaicenia kolorów).

Kolacja z sałatką [Dinner with salad]:

Makaron + awokado + suszone pomidory + feta + oliwa i zioła

  • szklanka ugotowanego makaronu [1 glass of boiled pasta]
  • pół awokado [half avocado]
  • 4-5 pomidorów suszonych z zalewy [4-5 dried tomatoes]
  • 1/3 kostki fety (90g) [feta cheese]
  • 2 łyżki oliwy [2 tablespoons of olive oil]
  • zioła do smaku – prowansalskie, bazylia, oregano [herbs for taste – Herbes de Provence, basil, oregano]

Sałatka makaronowa [Salad] = 795 kcal = 23g BIAŁKA [protein] + 54g TŁUSZCZU [fat] + 60g WĘGLOWODANÓW [carbohydrates], 10g BŁONNIKA [dietary fiber]

* wyliczono w programie ENERGIA

Skorzystanie z fety typu „light” obniży kalorie oraz zawartość tłuszczu w sałatce, natomiast użycie makaronu pełnoziarnistego zwiększy ilość błonnika:) [Use of feta „light” gives less calories and fat. Use of whole grain pasta gives more fiber.]

Pasta z czerwonej fasoli [Pasta with red beans]

Pasty zwiększają możliwości kanapkowe;) Są urozmaiceniem dla serów żółtych, pleśniowych, twarogów i twarożków, wędlin i pieczonych mięs czy pasztetów, ryb oraz jaj na twardo. Pasty mogą być czysto warzywne lub z dodatkami typowo białkowymi – twarogiem, jajami, rybami… Dziś pasta z czerwonej fasoli z warzywnymi dodatkami smakowymi. Na kanapki, ale też do tortilli czy naleśników.

Bardzo prosty i szybki przepis, bo polega na zmiksowaniu fasoli (z puszki, ale wcześniej przepłukanej gorącą wodą lub nasion suszonych, namoczonych na noc) i dodaniu drobno lub grubiej pokrojonych składników – u mnie suszonych pomidorów i kaparów z oleju, cebuli, natki pietruszki i suszonego oregano.

Dodałam też oliwę z oliwek, żeby pasta łatwo rozsmarowywała się na kanapkach. Lepiej smakuje, jak składniki nieco się przegryzą;) Polecam na pełnoziarnistym, domowym chlebie ze świeżym pomidorem!

Zrób pastę [Make pasta]:

  • puszka czerwonej fasoli (240g fasoli bez zalewy) [canned red beans]
  • 1/4 średniej cebuli [quarter of medium onion]
  • 10 suszonych pomidorów z oliwy [10 sun-dried tomatoes from oil]
  • 2 łyżki kaparów z zalewy [2 tablespoons of capers in vinegar]
  • 2 łyżki oliwy [2 tablespoons of olive oil]
  • 2 szczypty suszonego oregano [2 pinches of dried oregano]
  • 3 łyżki świeżej natki pietruszki [2 tablespoons of fresh parsley]

Pasta na 3-4 porcje [Pasta for 3-4 portions] = 454 kcal = 11g BIAŁKA [protein] + 28g TŁUSZCZU [fat] + 50g WĘGLOWODANÓW [carbohydrates], 12g BŁONNIKA [dietary fiber]

* wyliczono w programie ENERGIA

Domowa pizza

Pierwszy post eksperymentalny – eksperymentowaliśmy nieco z ciastem do pizzy.

Pierwsze ciasto zostało zrobione z gotowej mieszanki do pizzy – mąka pszenna, mąka kukurydziana, drożdże, dodatki (słód pszenny, lecytyna sojowa, gluten suszony, enzymy, kwas askorbinowy, E170 – węglan wapnia, E471 – mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych). Do mieszanki, wg przepisu na opakowaniu, trzeba dodać ciepłą wodę, olej, sól i cukier. Potem wyrobić ciasto i obstawić na minimum 3 godziny lub do lodówki na noc.

Nasze ciasto leżało w lodówce od poprzedniego wieczoru. Ogrzane do temperatury pokojowej (trwało to około 1 godzinę) podzieliliśmy na części i wałkowaliśmy. Szło ciężko i ostatecznie placki wyszły małe i grubawe.

Ciasto na drugą pizzę było domowe od początku do końca:

  • 7g drożdży suszonych (25g świeżych) + 1 łyżeczka cukru + 50ml letniej wody => ma rosnąć w ciepłym miejscu około 15 minut (aż zacznie się pienić)
  • 350g mąki pszennej + 1 łyżeczka soli + 200ml wody + 1 łyżeczka oliwy z oliwek + wyrośnięte drożdże => wyrobić na jednolite ciasto => przełożyć na opruszoną mąką stolnicę i zagniatać przez 4-5 minut => dobrze zagniecioną kulę ciasta przełożyć do natłuszczonej oliwą lub opruszonej mąką miski, owinąć natłuszczoną oliwą folią i zostawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia przez około 30 minut => wyrośnięte ciasto ponownie zagniatać => można już wałkować placki na pizzę

Czas na dodatki – starty ser mozarella, ser gouda i pomidorowy sos domowy:

  • pulpa pomidorowa + 1 ząbek czosnku + kilka szczypt suszonych ziół (prowansalskie, bazylia) + szczypta soli + szczypta pieprzu + szczypta cukru + 1 łyżka oliwy

Oraz to, co kto sobie zażyczył, czyli gorgonzola, suszone pomidory, kukurydza, pieczarki, marynowana papryka (w sklepie osiedlowym nie mieli świeżej… wypłukaliśmy ją pod kranem), salami, cebula i pomidorki koktajlowe.

Pizza z ciasta z mieszanki była z gorgonzolą i pomidorami suszonymi, druga z gorgonzolą i pieczarkami. Piekła się koło 12-15 minut (więcej niż napisano na opakowaniu) w 240 stopniach C w piekarniku z termoobiegiem. Ciasto urosło i było pulchne.

Pizza z ciasta domowego była z kukurydzą, a druga z pieczarkami, papryką, salami, cebulą i pomidorkami koktajlowymi. Piekła się 20-25 minut w 200 stopniach C. Była chrupiąca.

Ocena próbujących: pizza z mieszanki – czuć drożdże, co przeszkadza w rozkoszowaniu się nią. Amatorom pizzy na grubym cieście może pasować. Jednak trzeba uważać, żeby nie zjeść lekko surowego (słabo upieczonego) ciasta. Koszt mieszanki 5 pln. Pizza domowa ma dużo smaczniejsze ciasto. Ma same naturalne składniki. Dla amatorów cienkiego ciasta. Koszt – tyle co za mąkę i drożdże (może wyjść taniej, niż za mieszankę).

Ristorante del Forno (30 października 2012)

Obiadokolacja w Ristorante del Forno, bo trzeba było nabrać sił po ciężkim dniu pracy i przed wieczornym rozerwaniem się. Miejsce sprawdzone. Z podsłuchanych rozmów wynika, że ma dużo stałych bywalców. Spora przestrzeń i wielość stolików sprzyja organizowaniu tam imprez rodzinnych. W menu przystawki, makarony, zupy, dania mięsne i rybne, pizze, desery, napoje różnej maści i procentowości:

– Pizza salami – na cienkim cieście, z podwójnym salami i marynowaną papryką. Z pieca opalanego drewnem. Dobra, nawet bardzo, ale nie najlepsza. Szkoda, że papryka została wrzucona tylko na sam środek pizzy. Z oliwami smakowymi: ostrą z papryczek chilli, z czosnkiem lub ziołami. Dla kobiety – cała zbyt duża, dla mężczyzny – cała wejdzie;)

– Fusilli ze szpinakiem, suszonymi pomidorami i fetą – duży talerz. Makaron al dente. Szpinak w liściach, mógłby być bardziej pokrojony. Dodatki do makaronu nabrały wyrazu polane oliwą, bo w daniu wcale nie było sosu. Takie trochę niewyględne…


– Wino grzane z pomarańczą – mocne i słodkie. Wolę bardziej wytrawne.

– Herbata z cytryną – duża filiżana, aż chce się zamawiać tu herbatę;)

Milanovo (5 października 2012)

Wilanowskie Milanowo skusiło nas włoską kuchnią. Okazało się, że jest też tam nutka polskości – głównie w karcie, ale i na ścianach promujących polskich artystów. W tle muzyka rodem z radia złote przeboje, vox albo pogoda… Przytulny wystrój, sporo rodzin z dziećmi oraz obcokrajowców.

– Czekadełko – pieczone kawałki ciasta od pizzy. Można było zjeść skropione oliwą z tymiankiem. Bardzo smaczne, na pewno serwują tu świetną pizzę!

– Spaghetti aglio e olio – z czosnkiem, oliwą, ostrą papryczką i natką pietruszki, a na wierzchu duże płaty parmezanu – mimo oliwy – lekkie, z podsmażanym czosnkiem i sporą ilością ostrej papryczki. Ostre, ale nie wypalające kubków smakowych.

– Farfalle gorgonzola – z sosem z gorgonzoli, z suszonymi pomidorami i świeżym szpinakiem. Poproszono mnie o zmianę makaronu, gdyż farfalle musieliby dopiero przygotować i czekanie zajęłoby więcej czasu – ostatecznie było linguine. Szpinaku było sporo, więc wystarczyło go prawie na każdy kęs makaronu. Pomidory suszone były drobno pokrojone czego nieco żałuję. Smaczne, ale ciężkie (na pewno cięższe od poprzedniego – więcej tłuszczu). Porcja spora.

– Koktajl witaminowy – mix owocowy – wyczuwalne były jabłko, truskawki, banany, pomarańcze i lód. Pychaaa!

– Koktajl oczyszczający organizm z toksyn – mix warzywny – z natką pietruszki i selerem naciowym… reszty nie rozpoznaliśmy;) Smaki nie dla każdego, ale pijąc ten koktajl człowiek czuje się od razu zdrowszy;)

– Tiramisu – podane dość niekonwencjonalnie, z likierem w osobnym kieliszku (bardzo sprytne rozwiązanie dla dzieci czy kobiet w ciąży). Spodobało nam się i co więcej – zasmakowało!

Bardzo nam smakowało i podobało się również, więc planujemy powrót – wypróbowanie pizzy i obejrzenie dolnego poziomu lokalu;)